Door Mark Smeets op Sunday May 21, 2006 @ 08:39PM
van de afdeling ook-de-professor-zit-er-wel-eens-naast.
Een paar weken geleden heb ik m'n ogen laten laseren, en dat heeft m'n waardering voor ipods alleen maar doen toenemen. De eerste dagen lig je het liefst in een donkere kamer met een zonnebril op. Het enige wat nog enigszins leuk is is luisteren naar muziek, of audioboeken. Een van de boeken die ik luisterde was Big Picture Investing van Peter Navarro. Erg interessant, vooral wanneer hij de relaties tussen rente, valuta, overheid, belastingen en aandelen uiteenzet. Helaas slaat hij de plank volledig mis wanneer het over money management gaat.
In dit hoofdstuk stelt hij namelijk dat je altijd meer winst moet maken dan verlies. Dat klinkt heel logisch, maar wanneer hij er verder op in gaat klopt het niet. Er volgt een voorbeeld a la: het aandeel doet nu 50. Je vindt het koopwaardig en koopt het met een stoploss op 45. Waar neem je winst? Nooit eerder dan 60 zegt Navarro. Want je moet altijd meer dan 2 keer je risico verdienen. Liefst drie keer. Logisch toch? zo verdien je altijd geld. Hij noemt dat money management.
Ik vind dat vreemd. Op de eerste plaats vind ik het raar dat je stoploss je profit target impliceert. Op de tweede plaats vind ik het raar dat een professor in de economie meent dat je op deze manier altijd geld verdiend.
Als je je stop dichterbij legt, dan zal die toch ook eerder geraakt worden? In het voorbeeld hierboven zal bij een random entry de stop 2 keer zo vaak geraakt worden als het profit target waardoor je netto nog steeds niks verdiend. Sterker nog, wanneer de markt beweegt in kleine ranges, dan kan het heel profijtelijk zijn om de profit target klein te kiezen ten opzichte van de stoploss. Veel winstjes nemen, af en toe een flink bedrag afschrijven.
Gelukkig doen m'n ogen het nu weer zodat ook papieren boeken weer tot de mogelijkheden behoren...
|
|
Peter Navarro